Það er líklega vel við hæfi að endurvekja þetta blogg með enn einni hrakfallasögu.
Hrakföllin fóru sem betur fer á besta veg og ég einu áverkarnir eru stór kúla á hnakkanum og marinn olnbogi. Þannig var mál með vexti að við héldum partý í gær og hengdum upp rólu sem við fundum niðri í stúdíói, ótrúlega flott og hékk hátt uppi. Ég var búin að prufa hana og þetta virkaði allt nokkuð traust fyrir utan einn spotta sem mér fannst frekar aumingjalegur og ótraustvekjandi. Hann reyndist svo sannarlega vera það og slitnaði auðvitað þannig að ég pommsaði beint niður og skallaði gólfið. Ég var samt rosa heppin að ég meiddi mig ekki meira og frosnar baunir og verkjatöflur komu mér fljótlega á strik aftur. Og svo var líka eins gott að þetta gerðist áður en allt var komið í gang.. það hefði verið ömurlegt ef einhver gestanna hefði lent í þessu og kannski slasað sig meira.. og það var svo gaman að róla að það var næstum þess virði að meiða mig fyrir það.
Annars var partýið æði, það besta í heimi og allt fólkið sem kom alveg frábært!

Annars hefur mikið gengið á í mínu lífi undanfarið. Hann elsku afi minn hér í London greindist með lungnakrabbamein fyrir uþb mánuði og dó svo rosa skyndilega á sjúkrahúsinu eftir litla aðgerð sem átti ekki að vera neitt mál og hann átti bara að stoppa í nokkra daga og fara svo heim og jafna sig svo hann gæti farið á lyfjameðferð. Þetta var auðvitað mikið sjokk og sorglegt, hann afi minn var alveg einstaklega góður og yndislegur maður og erfitt að missa hann. Mest var það (og er) samt erfitt fyrir hana ömmu sem var alveg niðurbrotin og eyðilögð. En hún er smám saman að ná sér á strik. Þótt þetta hafi auðvitað verið erfitt og ég sakna hans þá er ótrúlega heppin að hafa átt svona góðan afa í 25 ár og það er gott að hann þurfti ekki að vera veikur lengi og þjást.. allir verða að deyja einhverntíman.
Ofan á þetta bættist ástarsorg, afturdekkinu af hjólinu mínu var stolið og að ég var að klára lokaverkefnið mitt í skólanum og brjálað að gera. En það fór allt vel á endanum og ég er glöð og finnst gaman að vera til.

Og lífið heldur áfram á fullri ferð..
Útskriftarsýningin fer upp eftir rúma viku og verður mikil vinna að koma henni upp og svo erum við nokkur að búa til sýningu til að sýna á leiklistarhönnunarhátíð í prag 20.júní. OG ÞÁ ER ÉG BÚIN MEÐ SKÓLANN! Ég eiginlega trúi því ekki.. mér finnst svo stutt síðan ég byrjaði.. en samt einhvernvegin svo langt síðan líka og ótrúlega mikið búið að gerast síðastliðin 3 ár.
Ég kem svo aftur frá prag 25.júní og þarf þá að flytja út úr mínum yndislegu híbýlum og finna mínu óendanlega mikla drasli geymslustað.
30.júní kem ég svo heim til íslands og fer beint norður að vinna með Bernd í 3-4 vikur. Fæ svo smá sumarfrí áður en ég fer til Minneapolis í einn og hálfan mánuð að hanna einhverskonar rokkóperusýningu. Kem svo aftur til Íslands um miðjan september og verð að vinna aftur hjá Bernd í ca mánuð. Síðan hef ég hugsað mér að vera í Berlín í nokkra mánuði áður en ég fer aftur til Bernds og verð að öllum líkindum þar í 6 mánuði.. og síðan er bara allt opið!

Annars veit ég ekki með þetta blogg.. held það sé ekki fyrir mig að skrifa svona. Sé til..