MIKILL LETTIR!
Eg er buin ad fara tonokkud i leikhus sidan eg kom ut en hef tvi midur ekki verid mjog hrifin. Ef syningarnar hafa ekki verid alveg hraedilegar, ta hafa taer ekki verid frabaerar heldur og eg er meira ad segja buin ad upplifa ogledi i lok syningar vegna tess hve vond hun var! Tetta var allt saman farid adf valda mer tonokkrum ahyggjum satt ad segja. Hugsanir eins og "Finnst mer leikhus bara leidinlegt yfir hofud?", "Er eg svona hrokafull?" og "Hvad er eg ad gera i tessu nami ef mer finnst allt sem eg se omurlegt?" hafa skotist upp i huga mer ae oftar eftir tvi sem lidid hefur a veturinn. En ekki lengur! Eg for i leikhus i gaer i NationalTheatre. Maetti kl 9 um morguninn og stod i rod tar til midasalan opnadi kl 10 til ad fa odyran mida a Dreamplay eftir Strindberg. Eg vissi voda litid um verkid annad en ad tad var skrifad i upphafi 20. aldar og er mjog surrealiskt. Tetta var lika frumsyning og engir domar komnir og engin sem eg tekki buin ad sja uppfaersluna. Tetta var frabaer syning! Verd ad segja ad eg hef ekki verid jafn hrifin i langan langan tima - otrulega fagmannlegt; godur leikur, god uppbygging og god honnun!
Svo er Nemendaleikhusid vist ad fara ad setja verkid upp i vor.. vonandi nae eg ad sja ta syningu lika. Reyndar er tetta uppfaerd og breytt utgafa sem eg sa og eg a eftir ad lesa upphaflega verkid sem er vist enn torskildara og skrytnara - grunar ad tad se audvelt ad gera ur tessu omurlega syningu og erfitt ad gera goda (en greinilega gerlegt) - spennandi ad sja hvad Benedikt Erlings gerir med leiklistarnemum LHI!
En hvad sem tvi lidur ta veit eg nuna ad leikhus er fyrir mig og eg er a rettri hillu - leikhusid lifir og a medan svona syningar fara a fjalirnar deyr tad ekki ut!