Er þetta framtíðin?
Víkingur kom í heimsókn um daginn og við skelltum okkur í rómantíska helgarferð til Oxford. Komum á föstudagskvöldi, hentum töskunum inná hótel og röltum niðrí bæ í leit að matstað. Völdum okkur fínan kínverskan stað, enda ekki á hverjum degi sem við fáum að fara saman út að borða. Salurinn var fullur en til allrar hamingju var annars salur þar sem var nóg laust. Við vorum ekki búin að sitja lengi að snæðingi þegar þjónninn kom og skellti skilrúmi milli okkar og hóps ungemenna sem sat á næsta borði. Skömmu síðar arkaði inn platínuljóshærð stelpa í leðurkápu og strákur með gettóblaster í eftirdragi. Hún gekk rakleiðis að hópnum, skrúfaði 90's popptónlistina í botn og hófst handa við að týna af sér spjarirnar. Einn strákurinn, afmælisbarnið gerðum við ráð fyrir, var látinn sitja út á gólfi með bakið í þilið og okkur. Þilið gerði nú reyndar ekki mikið gagn þar sem það var bæði lágt og gisið auk þess sem að allir veggir voru þaktir speglum. Stelpan var ekki mikill dansari en tókst samt að dilla sér aðeins meðan hún klæddi sig úr og nuddaði sér utan í afmælisbarnið við mikinn fögnuð partýgesta sem voru hin ánægðustu og skríktu af gleði. Við kipptum okkur ekki mikið upp við þetta enda 21. aldar fólk í takt við tímann. Eftir þónokkurn tíma af ófagmannlegu strippsjóvi hugsuðum við að þessu hlyti nú að fara að ljúka, enda ekkert eftir nema nærbuxur og brjóstahöld. En ónei, stelpan var ekki hætt enn og gerði sér lítið fyrir, vippaði sér úr brjóstahaldaranum, náði í rjómasprautu oní tösku, sprautaði rjóma á geirvörturnar sem afmælsbarnið síðan sleikti og saug af í gríð og erg. Tvö miðaldra pör á næsta borði voru nú orðin frekar vandræðaleg og ekki laust við að okkur hafi verið farið að líða hálf kjánalega líka. Við ákváðum því bara að fá okkur annan drykk á meðan við biðum þess að fá að halda áfram óáreitt að horfast í augu og lauma ástarorðum að hvoru öðru í hálfum hljóðum. En engu sambandi var náð við þjónana sem stóðu í hnapp með myndavélasímana sína og smelltu af eins og þeir ættu lífið að leysa og við urðum því að gjöra svo vel að sitja prúð með þurrar kverkar á meðan nærbuxurnar fuku og hin nú allsbera fatafella klæddi afmælisbarnið úr buxunum, olíubar hann og beygði sig svo fram þannig að hann gæti nuddað á henni rasskinnarnar og við gætum horft beint upp í rassinn á henni.
Er þetta eðlilegt? Er ég orðin gamaldags? Ég hef aldrei verið fremst í flokki þeirra sem vildu leggja niður strippstaði eða banna vændi en þýðir það þá að ég eigi búast við því að geta ekki átt rómantískan kvöldverð með mínum heittelskaða án þess að þurfa að horfa á allsberar konur og þeirra rassaborur?
Já, mér er spurn!